Στατιστικά και σκέψεις

Διαβάζοντας ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ και αλλού θέματα σχετικά με την χρήση στατιστικών στοιχείων για τα μπλόγκς, προβληματίστηκα.

Αραγε ειναι χρήσιμα ;  Πόσο τα μελετάει κανείς  και γιατι ;

Η ιδέα μιάς Δημοκρατίας.

Σκέφτηκε λοιπόν ο Χ κάποιος κάποτε να συμμετέχουν όλοι στην εξουσία με την μορφή της άποψης και της ψήφου στο τι θα συμβαίνει στην κοινωνία που ζούσαν.

Το έκαναν και μετά έφτιαξαν και στρατούς για να κερδίζουν κι άλλη γη και να ευημερεί η Πολιτεία.  Ετσι ήρθε το όφελος, το κέρδος, η αρπαγή, η διαφθορά. Κι έφτιαξαν στρατηγούς με εξουσίες.

Κι ετσι πολλοί μετά θέλανε να γίνουν αρχηγοί για να εξουσιάζουν αλλα και να εχουν το χέρι τους μεσα στο κέρδος, άσχετα που αυτο ήτανε βουτηγμένο στο αίμα.

Και μετά έβαλαν σκοπό να διαλέγουν οι άλλοι ποιός θα εκλέγεται για να χουν μετά το δικαίωμα να τους εκπροσωπούν βουτώντας τον κόπο τους  για το καλό της Πολιτείας. Μαζι και το καλό της τσέπης τους και των παιδιών τους τις κληρονομιές να ζήσουν αυτά καλά.

Κι ύστερα οι ιερείς των θρησκειών ήρθαν να πουν οτι πρέπει οτι κάνουμε να συμβαδίζει με το “θέλημα του Θεού”. Και πήραν κι αυτοί μερτικό και γίναν εξουσίες και κανείς δεν τα βαζε μαζί τους.

Και μετά οι εκλεγμένοι διόριζαν αρκετούς δικούς τους σε θέσεις και κάθε ενας απο αυτούς ειχε κι εναν παπά  να λέει στον κόσμο τι θέλει ο θεός.

Κι έπρεπε να μπεί και μια Αρχή να παρακολουθεί ποιός ειναι κακός και δεν τηρεί τους Νόμους. Για να προστατεύει τους πολλούς καλούς απο τους λίγους κακούς. Οχι της Εξουσίας αλλα τους άλλους, τους πολίτες – κακούς. Και ετσι δόθηκε εξουσία σε αστυνομικούς. Ετσι τους ονόμασαν.

Ετσι η Δημοκρατία κατέληξε ενα πράγμα όπου ο απλός πολίτης πρέπει να κάνει οτι λένε :

- Οι Κυβερνησεις

- Οι Εκκλησίες

- Οι Αρχές

Αυτο θα πεί Σύγχρονη Δημοκρατία. Ο πολίτης ακούγεται, συμμετέχει, μιλάει, πράττει, συμβάλλει.

Αλλα μόνο οταν θέλουν οι Εξουσίες που ειναι πολυάσχολες στις μέρες μας.