Εχω πει τόσες φορές στη ζωή μου οτι ποτέ δεν πρέπει να λέμε ποτέ, αλλα τωρα αυτο μου κουνάει κοροϊδευτικά την γλώσσα. Σαν γράμματα σε μεγάλο αριθμό μεγέθους φόντου, φαίνεται η λέξη ΠΟΤΕ να φωτίζει τη νύχτα σαν πινακίδα απο κάποιο μοτέλ της εθνικής οδού που ποτέ δεν σκεφτήκαμε να πατήσουμε.
Ακούς ανθρώπους να λένε :
“Ποτέ δε θα γίνει σωστή χώρα η Ελλάδα”
“Ποτέ δεν θα βρώ δουλειά”
“Ποτέ δεν θα πάρω την αποζημίωση μου”
“Ποτέ δεν θα εχω άλλη ευκαιρία σαν αυτή”
“Ποτέ δεν θα διορθωθεί αυτο το λάθος που έγινε”
“Ποτέ δεν θα ξεχάσω αυτό το πράγμα”
Η χώρα του ποτέ, η χώρα του τίποτε, η χώρα των Τίποτων που τολμάνε να κάνουν και βλάσφημη κριτική σε όσους έχουν μια άλφα πολιτική επιλογή, προφανώς επιλέγοντας οι ίδιοι άλλο ενα “ποτέ” … το “ποτέ αυτη η χώρα δεν θα κυβερνηθεί” ( επειδή μάλλον οι ίδιοι ειναι ανίκανοι να συμμετέχουν σε κάτι ή να προτείνουν πράγματα που θα διαμορφώσουν μια καλύτερη ζωή στον τόπο μας. Προτιμούν να δείχνουν άλλους ως κακούς και ηλίθιους, ως φταίχτες και στραβούς. Kαι δίκιο να εχουν, δεν τους δίνει σημασία κανείς.
Οι ίδιοι ποτέ δεν φταίνε, να και άλλο ενα “ποτέ” … … …
Λοιπόν, ποτέ δεν θα γίνετε άνθρωποι σωστοί αν δεν αποκτήσετε καθαρό μυαλό και σκέψη θετική, η μιζέρια σας θα σας κατατρώει ακόμα και οταν θα βλάψετε άλλους που δεν θα σας φταίνε. Μαζι με τους ομοίους σας είστε πραγματικά ενα “ποτέ” που σημαίνει “τίποτα”. Εδω και τώρα κάτω η γκρίνια κι η μιζέρια.
Παρεμπιπτόντως το μπλογκ έκλεισε 3 χρόνια ζωής κι ειμαι περήφανος γι αυτό
