E ρε μας βάζουν να τρωγόμαστε …

Παρατηρήθηκε κάποια κίνηση τελευταία επειδη λένε κλείσανε κάποια μπλογκς και άρα πέφτει λογοκρισία.

Μπορεί, μπορεί και να τους τα κοψαν. Εμένα δεν με κόψανε.

Τα άλλα, κατι μεγάλα ποντίκια δεν εχουν ανάγκη. Τα θέλει ο κώλος τους.

Δεν διαφωνώ οτι θελει να βάλει χέρι στην ανωνυμία και την ιδιωτικότητά μας αυτη η ανίκανη άχρηστη κυβέρνηση που μας φόρτωσαν στο κεφάλι αυτοί που την ψήφισαν.

Αμα θέλανε θα το χαν κάνει σωστά. Αλλα δεν θέλουνε.

Οτι ενοχλούνται απο κάποια μπλογκς ειναι σίγουρο.

Μάλλον θέλουν να κόψουν πολυ μικρότερους αλλα πολυ δυνατούς μπλόγκερς. Αυτοί κάνουν τη ζημιά.

Ομως εμεις τους γουστάρουμε αυτούς ακριβώς, τους “μικρούς” οπως εγω κι οπως ο κάθε άσημος απλος άνθρωπος.

Δεν θα περάσει το σχέδιο τους να γινει μπαρουταποθήκη ο μπλογκόκοσμος. Αυτο ειναι που θέλουν !

Θα μας βρούν μπροστά τους.

Blogging αλα Τούρκα

Στη Τουρκία, αφού πριν λίγο καιρό περιόρισαν την ελευθερία των χρηστών του internet κόβοντας στην πρόσβαση στο Youtube, πριν λίγες μέρες έκοψαν και την πρόσβαση στο Blogger. Ο λόγος, φαινομενικά τουλάχιστον, είναι η παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας από κάποια blog που φιλοξενούνταν στην υπηρεσία.

Όλα ξεκίνησαν όταν το Digiturk, ένα συνδρομητικό τηλεοπτικό κανάλι το οποίο έχει τα δικαιώματα για προβολή Τούρκικων αγώνων ποδοσφαίρου, ζήτησε από το Blogger να αφαιρέσει κάποια blogs τα οποία παρείχαν links για πειρατικά downloads εκπομπών του.

Το Blogger δεν έκανε κάποια κίνηση και τελικά το Digiturk προχώρησε σε δικαστήριο, του οποίου η απάντηση ήταν η διακοπή πρόσβασης στο Blogger για όλη την Τουρκια, επηρεάζοντας φυσικά εκατομμύρια blogs τα οποία δεν έκαναν κατι παράνομο.

Το ίδιο κανάλι παλιότερα είχε καταφέρει να απαγορεύσει την πρόσβαση στo Justin.tv και το MyP2P TV για τους ίδιους λόγους.

Επίσης στην Τουρκία είχε απαγορευτεί και το Youtube, το WordPress και τα Google Groups.

Βέβαια όλες αυτές οι απαγορεύσεις το μόνο που πετυχαίνουν είναι στέρηση της ελευθερίας του λόγου και αυτό έρχεται σίγουρα σε αντίθεση με την πρόθεση της Τουρκίας να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

… αυτοί ειναι χειρότεροι απο εμάς σε μερικά πράγματα.

Οι άλλες πόρνες τον παίρνουν καλύτερα

Το τελευταίο διάστημα εχω παρατηρήσει σε πολλά θέματα που διαβάζω στο Διαδίκτυο, ενα μένος, ενα μίσος ανθρώπων προς συμπολίτες τους.

Mιά ελληνική κοινωνία με πλείστες διακρίσεις μεταξύ των πολιτών της.

Αλλος με μικρή σύνταξη, άλλος με μεγάλη, άλλος με μικρό μισθό, άλλος με μεγάλο και τζίπ. Αλλος μόνιμος δημόσιος υπάλληλος και άλλος στο μεροκάματο της αβεβαιότητας.

Αντι λοιπόν να φροντίζουμε να δει ο ενας τον άλλο και να στηρίζει ο ενας τον άλλο, βλέπω οτι γίνεται της … αστο μη λερώνω πολυ με βρισιές.

Μικροπρέπειες, μίση, φθόνος, ο ενας φαίνεται να μισεί τον άλλο ! Μα γιατί ;

Ολες οι πόρνες τον παίρνουν και τα παίρνουν. Απλά κάποιες αμοίβονται καλύτερα.

Και κάποιες δεν παραδέχονται οτι ειναι πόρνες, και δείχνουν τις άλλες. ” Αυτές ειναι πουτάνες ” ” όχι εγω ” !!!

Αισθάνομαι ντροπή να βλέπω τόση μικροπρέπεια και τόσους θρασύδειλους που μεσω Διαδικτύου βγάζουν όλη την κακία τους  πάνω σε άλλους, πίσω απο μιά οθόνη.

Αλλαγή πορείας, δεν μου χρειάζονται οι μικρόνοες, αργα ή γρήγορα αποκαλύπτονται.

Εγω πάω το δρόμο μου.

Θα θελα να με διαβάζουν περισσότεροι αλλα δεν πειράζει, μόνος γεννήθηκα, μόνος ειμαι. Ειμαι καλά.

Mανίες

Μεχρι τώρα πίστευα οτι το να συλλέγεις διάφορα πράγματα ειναι ενα είδος μανίας και οτι κάθε μανία ειναι υπερβολή μεχρι να φτάνει σε σημείο αρρώστιας.

Μέχρι που γνώρισα ενα τύπο που μάζευε ξύλα και πέτρες ! Κυρίως απο δάση και παραλίες.

Στην αρχή σκέφτηκα οτι το κάνει για λόγους χαλάρωσης, για να ξεχνιέται. Μετά μίλησα μαζι του και μου εξήγησε οτι τα μαζεύει χρόνια και φτιάχνει με αυτα μικρές κατασκευές.

Μου έδειξε μερικές και αν και δεν κράτησα φωτογραφίες, εχω να πω οτι αν μια μανία γίνεται δημιουργία, τότε βλέπω να αρχίζω και εγω να συλλέγω διάφορα. Τι θα φτιάξω με αυτα, δεν ξέρω, αλλα σίγουρα θα εχει ενδιαφέρον.

Στατιστικά και σκέψεις

Διαβάζοντας ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ και αλλού θέματα σχετικά με την χρήση στατιστικών στοιχείων για τα μπλόγκς, προβληματίστηκα.

Αραγε ειναι χρήσιμα ;  Πόσο τα μελετάει κανείς  και γιατι ;

Drunken blogging

Πιωμένο blogging
ή οτι να ναι, όπως έλεγε ενας φίλος.Υπάρχουν τύποι που τα πίνουν, δηλαδή τα τσούζουν κανονικά και αρκετά συχνά.Οταν βρέθηκαν σε μια κάπως νηφάλια φάση, άνοιξαν ενα μπλόγκ, μπορεί και δύο, κι εγραψαν 1-2 ποστς. Αποθηκεύουν και το login και password γιατι ξέρουν οτι δεν θα το θυμούνται μετά.
Ενα βράδι, μετα απο πολλλά ξύδια, ανοίγουν το μπλογκ, παραπατώντας, και τσακώνοντας κι άλλη μια μπυρα απο το ψυγείο που εύκολα βρίσκουν οταν τραβήξουν κατι κι ανάψει φωτάκι ! Ωπαλάκια ! να την η μπύρα !
Ανοιγουν νεο θέμα και γράφουν οτι κατεβάσει το παραζαλισμένο κεφάλι τους, συνήθως απόκρυφες σκέψεις, εμπλουτισμένες με μπόλικη παραίσθηση.Ομολογω οτι κι εγω εχω ποστάρει πιωμένος αλλα μόνο σε θεματάκια χιουμοριστικά, για χαβαλέ. Ξέρω οτι ειναι επικίνδυνο να γράφεις σε κατάσταση εκτός πραγματικότητας.Οσοι προσπαθήσουν να βγάλουν άκρη με τα γραφόμενα, ισως βγάλουν νόημα αν αντιληφθούν οτι ο συγγραφέας ηταν σε περίεργη φάση, ίσως παλι να τον παρεξηγήσουν, ίσως να σχολιάσουν, ισως ειρωνευτούν.Αυτου του είδους τα μπλόγκ, τα χαρακτηρίζει συχνά μια αθυροστομία, μια κάποια επιθετικότητα και δόσεις υπερβολής.Ο συγγραφέας μπορεί και να επιδιώκει να ερχεται πρώτα σε κατάσταση ευφορίας για να γράψει, γνωρίζοντας οτι ετσι απελευθερώνεται και μπορεί να μιλάει χωρίς πολλή σκέψη γι αυτά που θέλει να πει και να δείξει.

Η προχωρημένη ώρα δημοσίευσης βοηθάει τον συγγραφέα να νιώθει απομονωμένος και ασφαλής, να νιωθει εκείνος, το ποτό του και το κείμενο.
Προσωπικά εχω συναντήσει μερικά τέτοιου είδους μπλόγκς και εχω διαβάσει κείμενα, αλλα δεν θα έλεγα οτι ειναι απο το είδος των μπλόγκς που θα επισκέφτεται κανεις συχνά με διάθεση συζήτησης, ενημέρωσης και ανταλλαγής απόψεων.Εκτος κι αν ο αναγνώστης ειναι κι εκεινος νυχτοπερπατητής .
( η αλήθεια ειναι οτι πολλοί είμαστε της νύχτας τα καμώματα … χεχεχε … )